Eskiden aile kurmaya değer verirdim. Eskiden çok eskiden bir evim olmasına değer verirdim. Aile toplantılarına, pazar sevişmelerine, güzel kadınlara, kariyer yapmaya, kahralası üniversiteyi bitirmeye, mutlu olmaya, kadın memesine, yumuşak sevişmeye, babama kendimi ıspatmaya değer verirdim.
şimdi hiç birşeye değer veremiyorum. Yumuşak sevişemiyorum, güzel kadınlara değer veremiyorum, kadın memesine değer veremiyorum, mutlu olmaya değer veremiyorum, artık kendimi ıspatlamak istemiyorum. Herşeyi tek seferlik yaşamak, ardımda pislik bırakmamak, kendimi bitirmek istiyorum.
eski sevgiliye özlem soldurabiliyor bütün umutları biliyorum : / ama yazdıkların yine de tam olarak değerini yitirmemiştir senin gözünde eminim. sadece kırılmışlar, ya da bir kısmına dahil olabileceğin kişi hayatından gitti diye sen hayallerine küsmüşsün
Eğlenilecek Erkek olduğum gün kadınları tanıdım. Bazen öyle olur; her şey üst üste gelir. Eğlenilecek erkek olmasaydım, evlenilecek erkek olurdum. Çünkü sahici bir orgazm sahte bir seni seviyorumdan iyidir. Binlerce aşk , binlerce kadın ve bir evlilik gördüm. Seninle o günlerde tanıştım. Şimdi sadece geceleri yapayalnız ve alkolden beynim sikilmişken anlayabildiğim şeyler var. Şimdi benim de sevgiye inanmaya ihtiyacım var, bütün threesome yapan insanlar gibi, boka basmış insanlar gibi. Aşklarımız da birbirine benziyor artık f. Yeterince şaşı bakabiliyorsak ona aşk diyebiliyoruz. Birbirine benzeyen sevişmeler gibi; ama her birinin eşsiz bir izi var.
Bir kadın tanımıştım bir zamanlar Her sabah aynı durakta dururduk Bir kadın ki Bakışımın tezgahında dokunmuş İnce zarif bir kristal misali parlak Bir kadın ki Gözlerine bakmaya korkuyordum Bakışlarımdan düşüp te kırılacak...
Bir kadın tanımıştım bir zamanlar Her sabah aynı durakta dururduk Bir kadın ki Gözleri uykuya doymamış henüz Bakışları yorgun öylesine elemli Bir kadın ki Çekinmeden uğrunda ölüme gidilmeli...
Malta’da ne iş yaptım?
-
2016 yılından 2019’a kadar neredeyse 3 yıl boyunca yaptığım işi yazmasam
olmazdı.
Türkçe konuşabildiğim için Malta’dan bu iş için çalışma izni alabilmişt...
Kampanya / Kaşıkara ilköğretim okulu için destek
-
Merhabalar,
Aşagıdaki çağrıya destek olabilirseniz cok sevinirim.
"Blogların eski işlevini yitirdiği bir dönemdeyiz. Her şey bir kaç cümlelik
kısa mesaj v...
Bi arkadaşa bakıp çıkıyorum
-
Uzun zaman ara verince nasıl başlanır bilirsin "bloguma uzun zamandır
yazmıyordum bir uğrayayım dedim, özlemişim..." falan filan. İşin açığı
ÖZ...
Bu gökkuşağı bile betondan kent ki çoğu zaman benden tenha ve yüreğimdeki çiçekleri umursamaksızın beni çiğneyen arabalar yollar ve bu kalabalık öylesine yaşamak mesaisinde hep ve her görüşümde yollarda mutlu yüreğimi ürküten içimdeki mavi gözlü çocuğun en güzel oyuncağını düşlerimi inciten ağızlar dolusu ve en büyük harflerle kural diye bağıran o malum uyarı: KÖPRÜDEN ÖNCE SON ÇIKIŞ …
Görülesi değilmidir ötesi köprünün… Ya bir kalp atımı kadar yaklaşacaksam aradığım her ne ise’ye? Ya düşlerimin en cesur kuşu konmak üzereyse düş bahçemin ekinine? Yarını bilememekteki o gizemli cazibe değil ise tüm acıları ve acımasızlığına rağmen ‘yaşamak güzel’ dedirten söylesene nedir? Ya köprünün sonundaki geceyse çaresi fırtınalar vadisinde yalnız bir kır çiçeği küskünlüğümün… ‘köprüden önce son çıkış’ yaşamakla örselenmiş yüreklerin saklı ve sinsi kaygıları… Kabusları yani sevmek korkaklığı! Düşlerine seneryo yazmaktan ürken hayata ve onu yaşamaya erkenden kırık not vermiş , aşkın mutluluğun-delinin kuyuya attığı taşların- tek ve doğru bir açıklaması olduğuna inanmış yüreklerin kuralları…yasakları…’doğru’ları… Doğru nedir anlatsana! Nasıl yaşar ne ile beslenir? Bencil mi yoksa sevecenmidir? Gözleri varmı dır mesela Ve varsa bile seninkiler kadar güzelmidir???
Artık çok geç köprüdeyim Arıyorsam arıyorsam yanıtları Soruyorsam ve sorguluyorsam Ve bir anlamı olmalı diyorsam her çarpışında yüreğimin… Yaşamak zor bir oyun! Sen,şarkılar söylemeye devam ettiğim Benimlesin biliyorum Düş tarlamın Kuralsız ,yasaksız,doğrusuz bahçemin ekini Neredesin?
7 Yorumlayacısa dedi ki..:
Katılıyorum...
ben bu videoyu başka yorumlamıştım oysa ki...
hiç eski sevgilini hatırladın mı 3 unsuz icinde 2 unlu
ne kadar sert bir yazı bu...
eski sevgiliye özlem soldurabiliyor bütün umutları biliyorum : / ama yazdıkların yine de tam olarak değerini yitirmemiştir senin gözünde eminim. sadece kırılmışlar, ya da bir kısmına dahil olabileceğin kişi hayatından gitti diye sen hayallerine küsmüşsün
kim kendini tüketmiyor şu hayatta ?
belki de hatırlayacak kadar unutamamışımdır...
gerçekten kaybetmek için önce kazanmak gerekir. ben hiç kazanmadım ki kaybeden olabileyim.
Yorum Gönder