EğLeNiLeCeK ErKeK

Eğlenilecek Erkek olduğum gün kadınları tanıdım. Bazen öyle olur; her şey üst üste gelir. Eğlenilecek erkek olmasaydım, evlenilecek erkek olurdum. Çünkü sahici bir orgazm sahte bir seni seviyorumdan iyidir. Binlerce aşk , binlerce kadın ve bir evlilik gördüm. Seninle o günlerde tanıştım. Şimdi sadece geceleri yapayalnız ve alkolden beynim sikilmişken anlayabildiğim şeyler var. Şimdi benim de sevgiye inanmaya ihtiyacım var, bütün threesome yapan insanlar gibi, boka basmış insanlar gibi. Aşklarımız da birbirine benziyor artık f. Yeterince şaşı bakabiliyorsak ona aşk diyebiliyoruz. Birbirine benzeyen sevişmeler gibi; ama her birinin eşsiz bir izi var.

Bir kadın tanımıştım bir zamanlar
Her sabah aynı durakta dururduk
Bir kadın ki
Bakışımın tezgahında dokunmuş
İnce zarif bir kristal misali parlak
Bir kadın ki
Gözlerine bakmaya korkuyordum
Bakışlarımdan düşüp te kırılacak...


Bir kadın tanımıştım bir zamanlar
Her sabah aynı durakta dururduk
Bir kadın ki
Gözleri uykuya doymamış henüz
Bakışları yorgun öylesine elemli
Bir kadın ki
Çekinmeden uğrunda ölüme gidilmeli...

Bu gökkuşağı bile betondan kent ki çoğu zaman benden tenha ve yüreğimdeki çiçekleri umursamaksızın beni çiğneyen arabalar yollar ve bu kalabalık öylesine yaşamak mesaisinde hep ve her görüşümde yollarda mutlu yüreğimi ürküten içimdeki mavi gözlü çocuğun en güzel oyuncağını düşlerimi inciten ağızlar dolusu ve en büyük harflerle kural diye bağıran o malum uyarı: KÖPRÜDEN ÖNCE SON ÇIKIŞ …

Görülesi değilmidir ötesi köprünün… Ya bir kalp atımı kadar yaklaşacaksam aradığım her ne ise’ye? Ya düşlerimin en cesur kuşu konmak üzereyse düş bahçemin ekinine? Yarını bilememekteki o gizemli cazibe değil ise tüm acıları ve acımasızlığına rağmen ‘yaşamak güzel’ dedirten söylesene nedir? Ya köprünün sonundaki geceyse çaresi fırtınalar vadisinde yalnız bir kır çiçeği küskünlüğümün…
‘köprüden önce son çıkış’ yaşamakla örselenmiş yüreklerin saklı ve sinsi kaygıları… Kabusları yani sevmek korkaklığı!
Düşlerine seneryo yazmaktan ürken hayata ve onu yaşamaya erkenden kırık not vermiş , aşkın mutluluğun-delinin kuyuya attığı taşların- tek ve doğru bir açıklaması olduğuna inanmış yüreklerin kuralları…yasakları…’doğru’ları…
Doğru nedir anlatsana!
Nasıl yaşar ne ile beslenir?
Bencil mi yoksa sevecenmidir?
Gözleri varmı dır mesela Ve varsa bile seninkiler kadar güzelmidir???

Artık çok geç köprüdeyim
Arıyorsam arıyorsam yanıtları
Soruyorsam ve sorguluyorsam
Ve bir anlamı olmalı diyorsam her çarpışında yüreğimin…
Yaşamak zor bir oyun!
Sen,şarkılar söylemeye devam ettiğim
Benimlesin biliyorum
Düş tarlamın
Kuralsız ,yasaksız,doğrusuz bahçemin ekini
Neredesin?